Samen bereiken we meer dan je denkt
Op dinsdag 25 november 2025 kwamen ruim 260 professionals, jonge mantelzorgers en alliantiepartners samen in de Prodentfabriek in Amersfoort. Eén centrale vraag stond die dag centraal: hoe werken we écht goed samen om de erkenning en ondersteuning van jonge mantelzorgers te verbeteren? Tijdens het congres schreven deelnemers hun gedachten, wensen en boodschappen in de professionele vriendenboekjes van onze jonge mantelzorgers. Maar liefst de helft van de aanwezigen nam hier de tijd voor. Wat daaruit naar voren komt, is een bijzonder herkenbaar, inspirerend en motiverend beeld. Een beeld dat laat zien dat de neuzen dezelfde kant op staan.
Jullie oproep is helder: laten we onze motivatie en krachten bundelen, van woorden naar daden gaan en samen méér bereiken - voor en met jonge mantelzorgers!
Hieronder lees je een kernachtige samenvatting van de reacties op de vragen in de professionele vriendenboekjes, ingevuld door deelnemers aan het Congres Jonge Mantelzorg op 25 november 2025 in de Prodentfabriek te Amersfoort.
Wat moet er in 2026 écht anders voor jonge mantelzorgers?
De boodschap van de deelnemers is opvallend eensgezind: jonge mantelzorgers moeten gezien en gehoord worden. In 2026 mag ondersteuning niet langer afhangen van toeval, woonplaats of individuele bevlogenheid. Er is behoefte aan (h)erkenning, structureel beleid en betere samenwerking; in gemeenten, op scholen, in zorg en welzijn. Jonge mantelzorgers en hun behoeften staan centraal, niet het systeem of de organisatie.
Daarnaast klinkt een krachtige oproep om eerder te signaleren, oprecht te luisteren, het hele gezin te betrekken en ruimte te maken voor wat jonge mantelzorgers óók nodig hebben: leren, leven, plezier en toekomstperspectief. Van onzichtbaar naar zichtbaar, overal en voor iedereen.
Met wie willen we samenwerken?
De reacties laten een breed maar eensgezind beeld zien: samenwerking rondom jonge mantelzorgers moet veel dichter bij hun leefwereld plaatsvinden. Scholen worden verreweg het vaakst genoemd, in alle sectoren; van basis- en middelbaar onderwijs tot mbo, hbo en wo. Tegelijk klinkt een krachtige oproep om jonge mantelzorgers zélf structureel te betrekken: met en door jonge mantelzorgers. Ook huisartsen, praktijkondersteuners, GGZ, wijkteams en het sociaal domein zijn cruciaal voor signalering en doorverwijzing.
Op beleidsniveau wordt samenwerking gewenst met ministeries van VWS én OCW, en met lokale overheden, zodat goede samenwerking niet afhankelijk blijft van losse initiatieven. De kern: van eilandjes naar netwerken.
Een gezamenlijke wens voor de toekomst
De reacties ademen hoop, betrokkenheid en een diepe overtuiging: jonge mantelzorgers doen ertoe en mogen nooit meer onzichtbaar zijn. De droom is dat (h)erkenning en passende ondersteuning vanzelfsprekend worden; ongeacht waar je woont, naar school gaat of vandaan komt.
Deelnemers benadrukken het belang van samenwerken met, voor en door jonge mantelzorgers, echt luisteren naar hun verhalen en aansluiten bij wat zij nodig hebben. Niet méér aanbod bedenken, maar maatwerk, oprechte aandacht en ruimte om jezelf te zijn. Er klinkt ook een krachtige oproep aan de samenleving: deel mantelzorg samen, ontschot zorg en beleid, zie mantelzorg als iets van ons allemaal en begin vroeg – op scholen, in gezinnen en in netwerken. Kleine gebaren kunnen daarbij een groot verschil maken.
Bovenal klinkt dankbaarheid en aanmoediging: ga zo door, blijf elkaar ontmoeten, blijf leren en bouwen. Want samen kunnen we ervoor zorgen dat alle jonge mantelzorgers gezien, gehoord en gesteund worden.